Wraz z rosnącą popularnością tego gatunku rozwijał się również przemysł fonograficzny. Zmiany nastąpiły po roku 1989, można było nagrywać to, co się ludziom podoba, a nie tylko to, na co pozwalała władza. Otworzyła się szansa dla chodnikowej muzyki. Pierwszym zespołem, który wydawał swoje piosenki był amatorski zespół Top One. Chłopcy zainteresowani tą muzyką i zainspirowani Italio Disco zaczęli nagrywać znane przeboje w dyskotekowych aranżacjach. Gdy znaleźli środki finansowe nagrali kaset w prywatnej firmie fonograficznej. W roku 1989 kasety Poland Disco odniosły wielki sukces, a wylansowane przez zespół piosenki „Biały Miś”, „Santa Maria”, „Złoty krążęk”, stały się hitami w całej Polsce.

Tak duże zainteresowanie spowodowało, że właściciel hurtowni kaset w Żyrardowie, pan Sławomir Skręt, zaproponował muzykom współpracę. Założył firmę zajmującą się nagrywaniem, wydawaniem i promocją kaset z muzyką Disco Polo. W latach 1990- 1993 wydawał piosenki pawie wszystkich wykonawców tej muzyki. W firmie „Blue Star” mógł zaistnieć prawie każdy, nawet zespoły amatorskie lub te, które nie odnalazły się w poprzedniej branży muzycznej (np. Bayer Full). Zespoły z wytwórni grały również za granicą w polonijnych klubach i restauracjach. Gdy ten sposób pracy zaczął przynosić dochody, zaczął przyciągać nowych wykonawców tylko ze względów finansowych. Początkowo kasety można było kupić tylko na bazarach, ulicznych straganach, stąd potoczna nazwa „muzyka chodnikowa”. Do legalizacji przyczyniła się pierwsza Gala Piosenki Popularnej i Chodnikowej, która odbyła się 29 lutego 1992 roku w Sali Kongresowej Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie przy współpracy Telewizji Polskiej. Gala, która w drwiąco przedstawiała muzykę chodnikową i jej wykonawców, w nieoczekiwany sposób wylansowała ten nurt na szeroką skalę. Mimo, że próbowano zakpić i zdegustować innych na popularną już wtedy muzykę, widzowie polubili ten „nowy” gatunek muzyczny. Wrosło również zainteresowanie mediów, które wcześnie izolowały się od Disco Polo. Zaczęto grać ją w radiu „Eska” powstały programy telewizyjne w „Polsacie” i wydawano czasopisma. Powstał rynek Disco Polo. Otwierano nowe wytwórnie, zespoły zaczęły więcej zarabiać. Nowe zespoły interesowały tylko względy finansowe, dlatego też muzyka ta stała się bardziej komercyjna. Główne jej aspekty przechodziły na drugi plan i zaczęła się produkcja na masową skalę.